Taras ziemny lub taras betonowy

Najczęściej przy nowych domach budowany jest betonowy taras na gruncie. Jego popularność wynika z tego, że można go wykończyć na wiele sposobów, a dobrze wykonany taras betonowy jest trwały i nie wymaga zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych i konserwacyjnych. Wart zainteresowania jest także inny rodzaj tarasu - taras ziemny. Buduje się go szybciej niż taras betonowy, prawie nie ma prac mokrych. A jeśli użyjesz odpowiedniego materiału wykończeniowego kamieni, bruku klinkierowego lub płyt betonowych, taras ziemny przetrwa nawet kilkadziesiąt lat.

Taras betonowy - konstrukcja i wykończenie nawierzchni tarasu

Najpierw trzeba przygotować podbudowę. W tym celu z powierzchni przeznaczonej na taras zdejmuje się humus i układa warstwę żwiru grubości 30 cm, najlepiej w dwóch warstwach – każdą z nich trzeba dokładnie zagęścić mechanicznie.

Na podbudowie robi się podsypkę piaskową lub z chudego betonu. Bardzo staranne wykonanie tych warstw jest ważne, ponieważ chronią one płytę tarasu przed pękaniem spowodowanym przez nierówne osiadanie lub wysadziny mrozowe w gruntach gliniastych. Poza tym nie będzie konieczne zbrojenie płyty tarasowej, którą robi się z betonu C 12/15 (B15). Ma ona zwykle 10 cm grubości. Powinna być oddylatowana, czyli oddzielona od ścian domu szczeliną wypełnioną elastycznym materiałem (na przykład paskiem styropianu grubości 2 cm).

Płaszczyzna tarasu musi mieć 2-procentowy spadek od ściany domu w kierunku zewnętrznym, by łatwo spływała z niej woda. Uzyskuje się go, robiąc na płycie tarasu warstwę spadkową grubości nie mniejszej niż 4 cm z szybko schnącej mieszanki betonowej. Poziom powierzchni tarasu powinien być tak dobrany, by po ułożeniu nawierzchni była ona kilka centymetrów niżej niż podłoga w domu. Jeśli tak nie będzie, może się okazać, że w czasie deszczu woda spływa do domu.